stientje.web-log.nl

helllllllllooooooooow!!!!!!!!!!!!!!!!!
hey,
waarom ik dit maak,ik weet het eigenlijk niet.
heb de opdracht gekregen ,dus ja dan doen we dat maar hé
zet een stapje in de wereld van stientje en, enjoy...
xstientje

vadaag voel ik me:[neutraal]

stien is 18!

hoi allemaal!

eerst en vooral: gelukkig nieuwjaar! ik wens julie allemaal voor  2008 niets wat je in de winkel koopt,maar alles wat je stilletjes hoopt!

t is weer een heel tijdje geleden dat ik nog geblogd heb, maar voor zei die het zich afvragen:ja , ik leef nog:) teminste, ik doe mijn best:)

soms lijkt het wat meer op overleven, het gaat de laatste tijd weer moeilijk...

ik krijg maar geen routine in mijn dagen,en ik wil écht wel verder (nooit gedacht dat dat ooit uit mijn mond zou komen),maar vechten is zo vermoeiend, zo uitputtend... sommige dagen voel ik me echt wel beter, heb ik zoiets van 'ik kan dit wel aan', maar een dag (soms zelfs dat niet) later verzuip ik weer in het verdriet. en dan telkens weer proberen te herpakken.

ik volg nu ook vaker therapie, moeilijk uit te leggen. onveilige situaties -letterlijk of in mijn hoofd- proberen veilig te maken door met stoelen te werken, die te plaatsen in de onveilige ruimte, en daar proberen in gedachten een veilige ruimte van te maken... beter kan ikhet niet uitleggen vrees ik... ben er ook over aan het denken om EMDR te gaan doen (http://www.psycholoogdirect.be/woordenlijst/id36-EMDRtraumabehandeling.html ).

een tijdje geleden had mijn psych het erover en het sprak me wel aan,alleen stond ik  daar volgens hem en volgens mezelf , niet sterk genoeg voor in mijn schoenen. ben er nog over aan t nadenken, dus weet nog niks helemaal zeker...

alleen wonen is best wel saai. karolien blijft wel af en toe slapen, maar ik mis het groepsgebeuren van vroeger.t is echt best wel een grotere aanpassing dan ik had gedacht. ik mis het geruzie zelfs een beetje, het vechten om een plaatsje in de groep. het naar de sinksefoor gaan en met 2 kotsmisselijk maar toch met de slappe lach uit zo'n akelig hoog ding komen, het op activiteit gaan en de verkeerde bus pakken en er dan maar een activiteit bus-zitten van maken, de babbels met de begeleiding, het bekvechten om een tv programma te kunnen zien, het ff tot rust komen bij M., pff zoveel waar ik vroeger nooit van had gedacht dat ik het zo ging missen.

t heeft natuurlijk ook wel zn voordelen,alleen wonen :d ik kies zelf wanneer ik naar de winkel ga , wanneer ik thuis kom, wanneer karolien en ik samen zijn(allez  ja, toch ongeveer, schoonmoeders hebben ook nog iets in de pap te brokken-soms tot onze grote ergernis),ik kies zelf wat ik ga eten die dag, enzv.

en  nu ben ik 18, dus terug gaan kan niet meer...

nuja, binnen een paar jaar, als ik afgestudeerd ben als opvoedster misschien wel, maar ik denk dat t voor mezelf niet zo geweldig zou zijn om binnen die instelling dan aan de andere kant, die van de opvoeders, te gaan staan...

jaja, in februari is t zover, dan begin ik met jeugd en gehandicaptenzorg in volwassenenonderwijs.

wel een beetje spannend, maar blijkbaar zit D. van wingerdbloei daar ook, en heeft ze ook les op vrijdag :d gaat leuk worden om elkaar terug te zien en bij te tetteren!

heb trouwens vrijstellingen voor expressie, psychologie en verzorging omdat ik daar vorig jaar voor geslaagd was en de leerstof overeen komt! vorig jaar dus blijkbaar toch niet helemaal voor niets geleerd :)

tot de volgende !

xxx  stientje

frustraties...

ik kan er zo boos van worden... mensen die altijd maar verandering willen, maar er zelf niks aan willen doen. die het altijd aan een ander over willen laten, die zich 'weggestopt' voelen in een psychiatrie (open) en boos zijn omdat ze geen vrijheid krijgen. daar moet je verdorie wel zelf eerst voor bewijzen dat je die vrijheid aankan hé... mensen die zeggen dat ze geholpen willen worden, maar geen hulp aanvaarden... en die dan heel de tijd tegen alles en iedereen zitten te verkondigen dat ze t nimeer aankunnen en zelfmoord gaan plegen... ik erger me er zo aan , omdat dat zo'n fout beeld schept van psychiatrie en mensen met psychiatrische problemen... of ben ik de enige die daar zo over denkt?
achja, t moest er ff uit...

hoe het met mij gaat? wisselend... het ging ff slecht tussen mn lief en mij, maar we werken eraan...
het alleen wonen doet me goed, aleen heb ik nu heel wat praktische dingen in orde te brengen...
ik kom mezelf tegen, soms meer dan ik wil, maar ik vecht!

liefs,
stientje xxx

vakantie!

om tijdens de vakantie die ik doorbreng in t ziekenhuis toch nog iets van me te laten weten zodat jullie me niet vergeten...
het gaat vrij goed met me. echt. alleen loopt het weer helemaal fout met eten en ik heb t gevoel er geen vat op te hebben... niet omdat ik me slecht voel, wel omdat ik me dan beter voel.
ik ben blij dat ik nu 2 weken in t ziekenhuis zit, kan ik ff op adem komen. Ik verveel me er wel dood, maar vanaf volgende week mag ik op semi.(=in de namiddag naar huis, maar k mag van de dokter nog ni naar huis en k wil het ook ni, dus liefje en vriendjes, here I am! ;)
veel boeiends heb ik ni echt te vertellen,
dus ik hoop deze week veel te kunnen doen zodat ik daar een leuk verslagje van kan maken!
toch nog ff iets zeggen: iedereen gaat precies weg... ik ben daar bang voor... siska zit in van couver, en ik mis haar enorm, en nu gaat jona ook nog weg naar spanje...
lieverd, k ga je missen, even hard als die andere lieverd!
en schattebol: we komen er wel door, wij 2 ;)
liefs,
jullie stientje xxx

misschien ben ik er wel helemaal niet klaar voor...

misschien ben ik er wel helemaal niet klaar voor...

om terug naar school te gaan, zo weinig terapie, maar vooral om alleen te gaan wonen...

ik ben er bang voor.

bang dat ik mezelf niet in de hand ga hebben, dat ik al die grote mensen-dingen nu ook ga moeten leren, terwijl ik eigenlijk alleen maar een thuis wil. dat ik een huishouden ga moeten aankunnen, gecombineerd met schoolwerk. bang voor eenzaamheid.

misschien wil ik niet per sé alleen wonen,maar wil ik gewoon daar weg en een echte thuis.

ben daarstraks met de mevrouw van t clb gaan praten, ik moet dinsdag terug naar school (dankjewel mevrouw de ***jeugdrechter ), de dokter weet nog van niks.

niet alleen terug naar school, k moet alles meedoen, ook examens, ook al geraak ik er sowieso niet door. nu, niet echt bepaald motiverend als je t mij vraagt... en vooral... in een nieuwe klas, in een nieuwe richting (nuja, stw, waar ik vorig jaar t 4e in heb gedaan maar waar ik de wetenschappen niet aankon) . want 'je kan niet voor anderen zorgen als je zelf nog een depressie hebt'. ze heeft gelijk, maar ik wou per sé jgz doen omdat het mijn droom was/is om opvoedster te worden (ja, mss met de verkeerde motivatie) ,maar nu wordt ik precies gestraft omdat ik ziek ben...

wat me niet echt beter doet voelen...

ik zie het niet zitten, maar ik weet niet wat ik er mee moet, blijkbaar begrijpt niemand dat echt... want het is maar voor even...(maar daarna begint het volgende weer)...help!

ben ook bij andanté (cgg)geweest, en daar is de wachtlijst nog tot de grote vakantie. nog tot de grote vakantie geen therapie... aargh!

x stien

de voorbije kerstvakantie...

de voorbije kerstvakantie zijn er heel wat negatieve dingen geweest,maar best ook wel leuke momenten en die mogen ook wel ff vermeld worden vind ik zo :) bij deze...

: J en ik tijdens de kampreünie van xs, het was best koud maar de passie van j. kon me toch nog een beetje verwarmen... (sorry schat, maar méér écht ni :))
ben uiteindelijk ni zo lang gebleven want k moest plots nog heel wat doen voor de min19 activiteit de volgende dag die ik samen met johan zou geven, en welke ook mijn laatste (voorlopig toch) als begeleiding zou zijn...

Karo en ik aan de bushalte bij mij thuis, vlak na de kerstvakantie, toen ik naar t clb moest. Hoe zij van zo'n zwaluwachtige trien als ik nog een lachebekje kan maken... het verwonderd me keer op keer:)

mijn allerliefste,allerschattigste babysitkindje, Dieter.
hij doet echt iets met me...
Ondertussen is ie 5 maanden oud en het verbaast me telkens als ik daar kom weer hoe hij telkens weer een beetje groter is. logisch, maar t is echt mijn kleine wondertje... Jessica, zorg alsjeblieft geweldig goed voor hem en zijn grote zus de komende weken!

(oudjaar: stien gaat babysitten samen met jess en stien geeft Dieter pap...het doet me zweven,het doet me dromen,over als ik later groot zal zijn...)

foto getrokken aan de bushalte tijdens dat ene zwaluwachtige moment, en stoer dat ik me voel met mijn zwarte petje ;) zwarte petjes zijn dan ook enkel voor stoere meiden :p

voor de rest... ik moet volgende week terug naar t klina,ga dus weer een hele tijd niet te zien zijn op msn en hier, dus als je me nodig hebt mag je altijd bellen op mijn gsm of op de nummer van het ziekenhuis ( te verkrijgen vanaf volgende week bij karo)...
ben ook al bijna 2 weken gestopt met roken, maar het blijft echt wel pokkemoeilijk... aargh!
tussen mij en karo gaat het best ok denk ik, we hebben weer wat ons-tijd kunnen maken, en dat is nodig... vooral omdat we elkaar de komende weken amper gaan zien... zij examens, ik in t ziekenhuis,... :(
over mijn emo-bui over S. ben ik al wel heen, das toch al 1 ding dat gebeterd is tegen vorige keer :)
k heb ook eindelijk mijn beste vriend terug gezien, en dat deed deugd. echt deugd.
enfin, het gaat dus een beetje met ups en downs maar we komen er wel zeker...?
liefs,
stientje xxx